Χρόνια Πολλά - Καλή Χρονιά!

 

Εύχομαι σε όλους Χρόνια Πολλά, Καλή Χρονιά με υγεία, αγάπη, ευτυχία και αισιοδοξία για όλα εκείνα που δίνουν νόημα

και ομορφαίνουν τη ζωή μας

έστω και μέσα από τα μικρά που άλλοτε μας φάνταζαν αδιάφορα!

Όλα τα υπόλοιπα θα ακολουθήσουν. 

Είθε ο καινούργιος χρόνος να μας φέρει κοντά στον άνθρωπο, 

το σεβασμό στον συνάνθρωπο και την ανθρώπινη υπόσταση.

Και… να θυμάστε:

Μπορεί να μη συμβούν όλα όσα ονειρεύεστε αλλά…

άλλα πολύ καλύτερα.

Στράτος Δουκάκης

Δανεισμένα τραγούδια... Άσε, πού να σου εξηγώ…

 

Ένα μότο που αναγράφεται σε πολλές γλώσσες του κόσμου είναι τούτο: «Όπου ακούς τραγούδι, κάνε μια στάση. Οι κακοί της Γης δεν έχουνε τραγούδια». 

Πόσες στάσεις έχω κάνει για ν’ ακούσω τραγούδια… Αμέτρητες.

Ό,τι μένει στη ζωή μας, ό,τι έχει δύναμη να σωθεί, και μας συντροφεύει είτε στη χαρά είτε σε λύπη, είναι εκείνα τα μικρά ρεφρέν που θυμόμαστε συχνά και, πότε πότε, σιγοτραγουδάμε... Κάποιες φορές, τις περισσότερες, μας βγαίνει σαν ψίθυρος που μένει για να μας θυμίζει στιγμές όπου χάνουμε τον εαυτό μας στης μοναξιάς και στης νοσταλγίας το χάρτη. Κι όλες αυτές οι στιγμές, απλά γίνονται τοπία της ζωής μας. Τις κρατάς μέσα σου και συνεχίζεις παρακάτω.

Άσε, πού να σου εξηγώ… Ό,τι αγαπάς δεν τελειώνει…

Εγκάρδιες Χριστουγεννιάτικες ευχές

Όσο κοντεύουν οι άγιες ημέρες των Χριστουγέννων, όσο οι ανάμικτοι ύμνοι με τα «ωσαννά» των ουρανών –όλο και περισσότερο– θα ηχούν στ’ αυτιά μας, η ουσία τού «Χριστός γεννάται» θα φουντώνει τα κλαριά στα «δέντρα των ευχών». 

Κι εμείς, θεατές σε χαρές ανέξοδες και προσωπικά βιωμένες, προλαβαίνουμε ακόμη να βρούμε αυτό «το αυθεντικό κάτι» που ψάχνουμε. Να αναθεωρήσουμε, να αισθανθούμε και να κατανοήσουμε. Να δώσουμε αγάπη και στήριξη, να αναζητήσουμε ξεχασμένες άξιες και να πιστέψουμε ότι η ανθρωπιά δεν είναι ξεπερασμένη μήτε η ανάγκη να αγαπάς και να αγαπιέσαι. Το σημαντικό, βέβαια, δεν θα το βρούμε τυλιγμένο σε γυαλιστερό χαρτί δώρου. Θα το βρούμε στο μοίρασμα συναισθημάτων και αγάπης, σε μια αγκαλιά, στο μαζί, σ' ένα απλό χαμόγελο, σε μια καλή κουβέντα, σε μια και μόνο ματιά... σ' ένα φιλί!

Ας είναι και ψευδαισθήσεις… χρειάζονται κι αυτές. Οι άγιες ημέρες των Χριστουγέννων μας τις προσφέρουν.

Ας έχουμε υγεία, ψυχική δύναμη και αισιοδοξία για να πορευτούμε σ’ ένα καλύτερο αύριο. Και ν' αγαπάμε όσους αξίζουν την αγάπη μας!

Δεκάξι χρόνια, πέρασαν...

Καμιά φορά αποφεύγω να τα μετρήσω. Τα χρόνια… Δεν είναι μόνο οι άνθρωποι που στοιβάζουν και μετράνε τον κάθε χρόνο που περνάει, είναι και τούτη, η κάπως παραμελημένη «γωνιά της προσωπικής μου δημοσιότητας». Μετράει ήδη 16 χρόνια! Ναι, ήταν μια μέρα σαν σήμερα 19 Νοεμβρίου του 2006. Ο πρώτος αγιασμός της ψυχής μου. Η απαρχή κάποιων –πρέπει να το ομολογήσω– υπέροχων χρόνων. Αξέχαστα χρόνια εκείνα, μέχρι που σταδιακά άρχισαν να αλλάζουν τα δεδομένα και οι πρακτικές. Σήμερα που κλείνει άλλο ένα κύκλο μέσα στο αχανές σύμπαν του διαδικτύου εξακολουθώ να νιώθω ευγνώμων που, μες στην τρέλα αυτού του κόσμου, μοιραζόμασταν τόσα και τόσα μα… κυρίως φιλίες που άρχισαν και φτιάχτηκαν μέσα από τούτο το μέσον. Κοινές πορείες, ίδιες στιγμές. Για συγγενικές καταστάσεις μιλάμε… 

Ωστόσο σήμερα, έχουμε γενέθλια, ας παραμερίσουμε την όποια εξέλιξη της κατάστασης κι ας κρατήσουμε μέσα μας εκείνο το ανεκτίμητο κάτι που τότε μας κατείχε. Τέλος, παρ’ όλα όσα, είμαστε ακόμη εδώ στη σκηνή και μας αντέχει το σχοινί.

Οφείλω ένα μεγάλο ευχαριστώ για όλη την αγάπη και εκτίμηση που εισέπραξα σ' αυτά τα δεκάξι χρόνια μαζί σας! Είναι κάτι που ο κάθε άνθρωπος το έχει ανάγκη.