«Κανείς δεν είναι προφήτης στον τόπο του»

Μια φράση που σημαίνει ότι είναι δύσκολο να σε εκτιμήσουν, να σε αναγνωρίσουν ή να σε θαυμάσουν οι συμπατριώτες σου στον τόπο καταγωγής σου. Συχνά, η αξία ή το ταλέντο αναγνωρίζονται μακριά απ’ αυτόν.

Να όμως που έχω μπροστά μου ένα παράδειγμα σπάνιο. Ένα βιβλίο. 

«Το ανήσυχο και ελεύθερο πνεύμα ενός Κεφαλλονίτη», ένα βιβλίο 318 σελίδων με όλο το συγγραφικό έργο του φίλου Γαβριήλ Παναγιωσούλη, φόρο τιμής των συμπατριωτών του που θαύμασαν και εκτίμησαν όλο αυτόν τον πνευματικό πλούτο με αποτέλεσμα να εκδώσουν εκείνοι αυτό το βιβλίο στην Κεφαλονιά. 

Άξιο θαυμασμού και αναγνώρισης, λοιπόν, γιατί ο φίλος μου o Γάβο, όπως τον αποκαλώ εγώ, αξίζει αυτή την τιμή των συμπατριωτών του.

Και όμως, έτσι είναι…

Ενώ ο πρόεδρος Νικολάς Μαδούρο και ο περίγυρός του πλούταιναν δίχως όρια, την ίδια στιγμή ο λαός της Βενεζουέλας βίωνε τη χειρότερη οικονομική και ανθρωπιστική κρίση, εκατομμύρια απ’ αυτούς δεινοπαθούσε και οι εκτελέσεις, οι απαγωγές, οι βιασμοί, φυλακίσεις, βασανιστήρια μαζί με τη φτώχεια στα άκρα και τον κατώτερο μισθό στα 130 μπολίβαρ (0,44 δολάρια, βλέπε εικόνα παρακάτω). Άντε να ζήσει κανείς. 

Εκείνος, σύμφωνα με εκτιμήσεις, θεωρείται από τους πλουσιότερους ανθρώπους. Η περιουσία του αποτιμάται σε περίπου 3,8 δισεκατομμύρια δολάρια, κατανεμημένη σε ένα δίκτυο ιδιωτικών αεροπλάνων, πολυτελών ακινήτων ανά τον κόσμο, κοσμημάτων και άλλων περιουσιακών στοιχείων. 

Και συμπληρώνεται με κοσμήματα και ράβδους χρυσού που βρέθηκαν σε χρηματοκιβώτια και εκατοντάδες εκατομμύρια δολάρια που είχαν κατατεθεί σε ευρωπαϊκές τράπεζες και φορολογικούς παραδείσους. Δίχως να παραλείψουμε έναν στόλο αυτοκινήτων υψηλής ποιότητας, συμπεριλαμβανομένων των Rolls-Royce και Lamborghini.