«Είμαι πάρα πολλά για να μην είμαι τίποτα και πολύ λίγος για να είμαι κάτι»… * * * * * «Ψάχνω να βρω λέξεις… που να "αγγίζουν" κι αγγίγματα που να μιλούν»…

29 Μαρ 2026

Με πλάνεψαν τα χρώματά τους, πήραν την ψυχή μου, χαμογέλασε η καρδιά μου

Περνώντας χθες, από ένα φυτώριο, είδα τούτες εδώ τις υπέροχες κάλλες με τις καλαίσθητες γκρενά και πορτοκαλί αποχρώσεις τους. 


Με πλάνεψαν τα χρώματά τους, πήραν την ψυχή μου, χαμογέλασε η καρδιά μου. Πόσο μας λείπει το χαμόγελο στις μέρες μας, σκέφτηκα… Τελικά, έχω την αίσθηση ότι ολούθε μέσα μου υπάρχουν ακόμη λιγοστά ξεσπάσματα ευαισθησίας. Λεπτομέρειες θα πε'ιτε… Δεν θα μπορούσα να αισθανθώ κάτι άλλο.
Τις ερωτεύτηκα τελικά και τις αγόρασα. Τώρα τις έχω σπίτι μου, στη γλάστρα τους. Καμαρώνω την ομορφιά τους, το χρώμα και τη ζωντάνια τους και την μοιράζομαι μαζί σας.
https://www.instagram.com/stratos_doukakis_8/ 

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Ωραίες που ’ναι οι αγκαλιές κι ας ζωγραφίζονται μόνο με λόγια...
Σας ευχαριστώ!