«Είμαι πάρα πολλά για να μην είμαι τίποτα και πολύ λίγος για να είμαι κάτι»… * * * * * «Ψάχνω να βρω λέξεις… που να "αγγίζουν" κι αγγίγματα που να μιλούν»…

21 Μαΐ 2022

Vangelis: «Όταν άρχισα να συνθέτω ήμουν σχεδόν τεσσάρων ετών»


Vangelis: «Όταν άρχισα να συνθέτω ήμουν σχεδόν τεσσάρων ετών», θυμόταν ο ίδιος σε μια από τις ελάχιστες συνεντεύξεις του, το 1992, στο τεχνικό έντυπο «Keyboard». Αυτό το επιβεβαιώνει το 1950 και ο πεζογράφος μας Στράτης Μυριβήλης όταν έγραψε σε ένα ταξιδιωτικό του αφήγημα, στην έκδοση «Απ’ την Ελλάδα»: 
«Ανάμεσα στις ευχάριστες εκπλήξεις που με περίμεναν στον Βόλο, ήταν και ένα παιδάκι έξι ή εξήμισυ χρονώ, που ανακάλυψα προικισμένο με το θείο δώρο του ταλέντου. Ο μικρός αυτός με τις ποδίτσες της πρώτης δημοτικού και με τα γκρίζα γελαστά ματάκια του, είναι από τώρα ένας αυτοδίδαχτος μικροσκοπικός συνθέτης».
«Μου έπαιξε στο πιάνο δυο συνθέσεις του που με κατέπληξαν. Τη μια την έλεγε “Οι καμπάνες” και την άλλη “Ο χορός”.
»Πρέπει να δει κανείς τα μικροσκοπικά δαχτυλάκια του να αγωνίζονται να πιάσουν τις θαυμάσιες συγχορδίες που κανείς δεν του δίδαξε, πρέπει ν’ ακούσει τους χρωματισμούς και τα χαριτωμένα ευρήματά του, για να καταλάβει το νόημα του Ευαγγελιστού που είπε: “Πνεύμα ο Θεός και όπου θέλει πνει”. Για να δούμε, τι επιφυλάσσει η μοίρα σε τούτο το Βολιωτάκι».
Ο μικρός Βάγγος του Στράτη Μυριβήλη δεν ήταν άλλος από τον Βαγγέλη Παπαθανασίου. Το «παιδί-θαύμα» του Βόλου, που στα τέσσερά του άρχισε να παίζει πιάνο και να συνθέτει. Και στα έξι (κοντά στη συνάντηση με τον Μυριβήλη) έδωσε την πρώτη συναυλία με έργα του, ενώπιον 2.000 ακροατών!

Πηγή: Protagon.gr

Στα χρόνια που μεσολάβησαν, από τον μικρό ταλαντούχο Βάγγο του Βόλου ως τον διεθνή Vangelis, που έφτασε πιο πέρα από το σύμπαν.

5 Μαΐ 2022

Ταξιδεύω...

Κάθε φορά που ακούω ένα τραγούδι που, είτε συναισθηματικά είτε νοσταλγικά με αγγίζει, φέρνω στο μυαλό τους δημιουργούς του (στιχουργούς, συνθέτες, ερμηνευτές). Ταξιδεύω συντροφιά με τον κάθε τους στίχο, την κάθε νότα τους, με την κάθε φωνή σε στιγμές εντελώς δικές μου. Ναι, θυμάμαι όλους εκείνους που τόσες φορές τα τραγούδια τους μου έκαναν παρέα, και το καθένα ήταν συνδεδεμένο με μια ανύποπτη στιγμή, μια ιστορία προσωπική.


Και τώρα, όσο περνούν τα χρόνια, εκείνα τα τραγούδια τα αγαπάω όλο και περισσότερο. Έχω ταυτιστεί τόσο που, μεταξύ των και εμένα, έχει αναπτυχθεί μια περίεργη σχέση. Ανήκουν πλέον στον πολύ ιδιωτικό και προσωπικό μου χώρο. Όσα εκφράζουν, μέσα από μια αισθητική φόρμα, σίγουρα δίνουν έκφραση και σε κάποιο δικό μου συναίσθημα. Τους χρωστάω ένα μεγάλο ευχαριστώ! 

30 Απρ 2022

Η μαγεία υπάρχει

 

Η μαγεία υπάρχει. Είναι πιο κοντά από όσο νομίζουμε. Αν είμαστε λίγο πιο προσεκτικοί θα την αντικρύσουμε στις λεπτομέρειες που μας περιβάλλουν. 
Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι σε κάθε γωνιά θα υπάρχει πάντα εκείνη η πινελιά του τέλειου που ανοίγει το δρόμο στη μαγεία των όσων μας περιβάλλουν...
Ακόμη η μαγεία υπάρχει, αν έχεις την τύχη να συναντάς ανθρώπους που σε κάνουν να πιστεύεις ξανά, να αισθάνεσαι, να γελάς, να νιώθεις άνετος και ν’ αφήνεις κατά μέρος ό,τι σε χαλάει...
Η μαγεία υπάρχει. Ακόμη κι αν, κόβοντας ένα τριαντάφυλλο περάσει απ’ το μυαλό μας κι αναρωτηθούμε: άραγε (κόβοντάς το) πόσες σταγόνες αγάπης μπορεί να εκτινάχτηκαν απ’ τα ροδοπέταλά του. Πόσοι στίχοι μπορεί να γράφτηκαν στη στιγμή από έναν ποιητή. Πόσα συναισθήματα μπορεί να εκφράστηκαν από έναν ερωτευμένο…

23 Απρ 2022

Καλή Ανάσταση και Καλό Πάσχα!

 

Μετέωρη ευχή αφήνω να ταξιδέψει στον αέρα και να φτάσει παντού: 

Είθε το ανέσπερο Φως της Ανάστασης να φωτίσει
τις καρδιές και τις ψυχές όλων μας
κι ακόμη τα όνειρά και οι προσδοκίες μας ν’ αναστηθούν όπως Εκείνος!
 
Αναστάσιμα αισθήματα και συναισθήματα να πλημμυρίζουν
με αγάπη, σεβασμό, ανοιξιάτικες ανάσες και μυρωδιές!
Όλοι μας να χαρούμε το Πάσχα της Αγάπης,
τη χαρά της Ελληνικής Λαμπρής
και το κάθε «τώρα» που σας χαρίζεται!

Το χρωστάμε στον εαυτό μας!

Στράτος Δουκάκης