Η Λειτουργία της Μήθυμνας

Στη Μήθυμνα απόθεσα τ' αποτυπώματα

της παιδικής και της εφηβικής ηλικίας,

που τα ξαναβρήκα στην αντρική ωριμότητα.

Τώρα ξαναπατώ στα ίδια αποτυπώματα...

-

Αντικρύζω τη Μήθυμνα
με σκέπη τα πορτοκαλόχρωα παράπονα του ήλιου.
Από ζευγάρια ματιές δύο,

μπήγω στις κλειδώσεις της ομορφιάς της
κι αποθέτω τους άρτους μου στο κάστρο της ελπίδας της.

Χρυσοδεμένη του ήλιου η Μήθυμνα
με τις πόρπες των βραχόβιων αγίων.

Το φως ξεπερνά τις διαστάσεις του, τρυπώντας τα βότσαλα
που θα γίνουν φυλαχτά της μοναξιάς.

Τ’ αγκάθια με τον λουλακί, τον κίτρινο, τον κόκκινο ανθό,
ακκίζουν τη συστολή του αιθέρα.

Τα υδρόβια φυτά απλώνονται με ρυθμό απεραντοσύνης,
πίσω τους κρυμμένοι, ο αστακός κι ο ξιφίας

πλέκουν το θαλάσσιο σεβασμό τους

που σε λίγο θ' αναδυθεί

συμμαχώντας στην επιφάνεια με τον ήλιο.
-

Οι στίχοι είναι από το ποιητικό έργο "Η Λειτουργία της Μήθυμνας" του Φαίδωνα Θεοφίλου

Οι φωτογραφίες του Στράτου Δουκάκη

Καμιά φορά, και με το λίγο ταξιδεύεις…

Η τέχνη της φύσης

-*-

Πέφτοντας μάλλον, ο αέρας του άλλαξε τη ρότα
κι έτσι μονάχο βρέθηκε ανάμεσα στα βότσαλα,
ήχους της θάλασσας να απολαύσει…

Μέσα από τις δυσκολίες που βρίσκει,
στο πυκνό και ξερό φύλλωμα,
καταφέρνει να ξετρυπώσει και ν’ ανθίσει δίνοντας
χρώμα στο μουντό καφέ του περιβάλλοντός του...

Πως μπορείς ν’ αντέξεις δίχως να το απαθανατίσεις;
Ποιος μπορεί να μην υποκλιθεί στο μεγαλείο της φύσης;
Φύτρωσε, μόνο, μόνο του… πάνω στη ζεστή άμμο!

Φύτρωσε πάνω στο βράχο, χωρίς χώμα και νερό.
Φυτά που μπορούν να ζουν
ενάντια στους νόμους της φύσης και της λογικής.
Φυτά που εκμεταλλεύονται
ελάχιστες ρωγμές και υμνούν τη ζωή.
Παράδειγμα συμβίωσης…

Αγκαθωτή έκπληξη…

Mithymnaios

Το μακρινό χτες και το σήμερα

μέσα από δυο φωτογραφίες

*

Ένας καλός φίλος μου έστειλε τούτη τη παλιά (σέπια) φωτογραφία

που απεικονίζει τη Σκάλα, το λιμάνι του Μολύβου.

Πρέπει να είναι τραβηγμένη μεταξύ του 1920 – 1930

Κι αυτή σχεδόν η ίδια θέα σήμερα... Οι συγκρίσεις δικές σας

Mithymnaios

Μήθυμνα ή Μόλυβος;

Επειδή υπάρχει –και όχι άδικα- ένα μπέρδεμα με την ονομασία Μήθυμνα ή Μόλυβος, της αξιαγαπημένης μου πατρίδας, θέλω να διευκρινίσω ότι αυτή η διπλή ονομασία οφείλεται στο ότι το: ΜΗΘΥΜΝΑ είναι η αρχαία ονομασία της και πήρε αυτό το όνομα από την κόρη του Μάκαρα, του Πελασγού βασιλιά της Λέσβου. Υπήρξε δε, ύστερα από την πόλη της Μυτιλήνης, η επισημότερη και ενδοξότερη πόλη της Λέσβου.

Το: ΜΟΛΥΒΟΣ αναφέρεται (και επικρατεί) κατά τον Μεσαίωνα (επί Γατελούζων) και αυτή η ονομασία είναι πιθανό να οφείλεται στα άφθονα πετρώματα μολύβδου (βάσαλτου) που υπήρχαν στην περιοχή. Άλλη ερμηνεία αποδίδει την τοπωνυμία στο mont ή mole d’ olives κι αυτό πιθανό, ελαιόδεντρα υπάρχουν σε αφθονία.
Πάντως το Μήθυμνα είναι η επίσημη ονομασία που αναφέρεται: Δήμος Μήθυμνας, Επαρχία Μήθυμνας, Μητρόπολη Μήθυμνας κ.λπ.
Κατά την ταπεινή γνώμη μου το θηλυκό Μήθυμνα λόγω ιστορίας θα έπρεπε να επικρατήσει, άσχετα αν, συχνά κι εγώ το αναφέρω, με το πιο γνωστό πλέον, αρσενικό Μόλυβος.

Αξίζει να σημειώσω εδώ ότι η Μήθυμνα ή Μόλυβος από το 1964 έχει χαρακτηρισθεί διατηρητέος οικισμός και τα καινούργια κτίρια κτίζονται βάση ορισμένων αρχιτεκτονικών περιορισμών.

Mithymnaios