Σταχυολογήματα

Τούτα τα παρακάτω τα σταχυολόγησα από το περιοδικό Έψιλον, το ένθετο περιοδικό της Κυριακάτικης Ελευθεροτυπίας. Τα βρήκα έξυπνα και χαριτωμένα και σας τα παραθέτω:

* Πως λένε το «μολών λαβέ» στη νέα κινηματογραφική ταινία «300»;
- Come and get them, you asshole;

* Ο νέος νόμος της Παιδείας, είναι νόμος Μαριέτα ή νόμος Μαρι(ον)έτα;

* Πολλές φορές βλέπουμε την ουσία και χάνουμε το θέαμα…

* Ευφορία μας έταζαν, την εφορία μας έστειλαν.

* Το είπε ο Τζέιμς Κάμερον όταν «ανακάλυψε» τον τάφο του Ιησού στην Ιερουσαλήμ: «Το Πάσχα αναβάλλεται, βρήκαμε το πτώμα».

* Γιατί ο Αδάμ ήταν συνεχώς σκεπτικός και στενοχωρημένος;
- Γιατί η Εύα του έλεγε (συνεχώς) «Δεν μπορώ, σε βλέπω σαν φίλο».

* Μοιχεία είναι η εφαρμογή της δημοκρατίας στον έρωτα.

Mithymnaios

Παρέα μ' έναν αστερία

Μονολογώ.
Οι λέξεις... μερικές φορές δεν βγαίνουν. Κι ίσως δεν θα πρέπει να βγουν.
Άλλες φορές πάλι -απλά- δεν χωράνε πουθενά. Πνίγονται... Πνίγουν... (Δεν) ξεχνιούνται.
Την ώρα που γράφω και τα δάχτυλά μου χτυπούν τούτα τα πλήκτρα του υπολογιστή μου, νιώθω τον κραδασμό τους, που μόνο αυτές οι λέξεις όταν χτυπάνε κατευθείαν στην ψυχή, σου μεταδίδουν.
Δεν έχω λόγια. Μόνο εικόνες στα μάτια μου και ήχους να τριγυρίζουν μες το κεφάλι μου.
Και τότε σιωπώ... απλά σιωπώ.
Η σιωπή είναι κομμάτι του είναι μας. Και δυστυχώς σπάνια της επιτρέπουμε να υπάρξει. Αν ακούγαμε πόσα λέει κι αυτή...
Καλά... άσε με... δεν πάω πουθενά!
Αφουγκράζομαι μονάχα τη σιωπή.
Μερικές φορές με ξεχνάει κι αρχίζω να κουράζομαι...

Mithymnaios

Το λιμάνι από το παράθυρο του σπιτιού μου...

Να αγναντεύεις από ψηλά και η ματιά σου να χάνεται
στην απεραντοσύνη της βαθυγάλανης θάλασσας.
Να ευλογείς το Θεό που ακόμα μπορείς να
θαυμάζεις αυτές τις εξαίσιες ομορφιές
που πλουσιοπάροχα σου προσφέρει η
Μήθυμνα (το χωριό μου).
Στα πεντακάθαρα νερά,
που έτσι
σου ’ρχεται να τα πιεις σαν σε ποτήρι,
μπορείς να διακρίνεις
και τη παραμικρή λεπτομέρεια στο βυθό.

Mithymnaios

Το λιτό και απέριττο...

Πόση γαλήνη θα νιώθει ο νοικοκύρης αυτού του χαμόσπιτου όταν, κάθε μέρα, ανοίγοντας τα μάτια του θα αντικρίζει τούτο το πανέμορφο δέντρο, που ονομάζεται Bucare. Η φυλλωσιά του γεννιέται πράσινη για να πάρει στη συνέχεια τούτο το πορτοκαλί, προς το κόκκινο, χρώμα που το κάνει ξεχωριστό. Το αντικρίζεις και εκτονώνεσαι από κάθε είδους πλέγματα και φραγμούς. Άλλη μια επιβεβαίωση πως η ομορφιά στη φύση βρίσκεται στο λιτό και απέριττο.

* Είναι από την περιοχή: Agua Salobre, Morrocoy στη Venezuela