«Είμαι πάρα πολλά για να μην είμαι τίποτα και πολύ λίγος για να είμαι κάτι»… * * * * * «Ψάχνω να βρω λέξεις… που να "αγγίζουν" κι αγγίγματα που να μιλούν»…

30 Ιαν 2014

Από τον απόηχο της παρουσίασης

του βιβλίου «Φρανσίσκο ντε Μιράντα: Φιλέλληνας, πρόδρομος και ήρωας της Λατινοαμερικάνικης Ανεξαρτησίας», στο Ινστιτούτο Θερβάντες.

Η εκδήλωση άρχισε ακριβώς στις 7 με χαιρετισμό από τον διευθυντή του Ινστιτούτου Θερβάντες κ. Βίκτωρ Ανδρέσκο Περάλτα (Víctor Andresco Peralta)
Στη συνέχεια το λόγο πήρε ο Επιτετραμένος της Πρεσβείας της Χιλής κ. Μαρτίν Δονόσο (Martin Donoso) και στη συνέχεια η επίσης Επιτετραμμένη της Πρεσβείας της Μπολιβαριανής Δημοκρατίας της Βενεζουέλας κα. Ασδίρις Κιντάνα (Hasdiris Quintana).
Τον συντονισμό της παρουσίασης είχε ο διευθυντής των Εκδόσεων Νότιος Άνεμος κ. Βασίλης Καρναβάς.
Για το βιβλίο και τις σχέσεις των λαών μίλησε ο ομότιμος καθηγητής ιστορίας του Πανεπιστημίου Κρήτης Χρίστος Λούκος.
Και φυσικά ο καθηγητής Μιγκέλ Καστίγιο Ντιντιέ.

Δυο παλιοί φίλοι (Στράτος Δουκάκης-Μιγκέλ Καστίγιο Ντιντιέ)

Στιγμιότυπα...



Λίγα λόγια για τον ήρωα:
Ο Φρανσίσκο ντε Μιράντα, όπως αναφέρει πολύ εύστοχα η μεταφράστρια του βιβλίου Μαρία Δαμηλάκου στον πρόλογό της, ήταν από τους άνδρες της ιστορίας που πήγαν «νωρίς» στο «ραντεβού» με την ιστορία, δηλαδή συνέλαβαν μεγάλα και φιλόδοξα οράματα για τα οποία οι κοινωνίες τους δεν ήταν ακόμη έτοιμες.
Θα επαναλάβω ότι ήταν ο πρώτος πολίτης της αμερικανικής ηπείρου που επισκέφτηκε τον ελληνικό χώρο, το 1786, θέλοντας να εμπλουτίσει τα διαβάσματά του με τη ζωντανή επαφή με πολλά στοιχεία της ιστορίας και του πολιτισμού των ελληνικών, μυκηναϊκών και μινωικών λαών, που είναι οι πρόγονοι του δυτικού πολιτισμού.
Ο Μιράντα είναι ο μόνος από τους ήρωες της Λατινικής Αμερικής που αγωνίστηκε σε τρεις απελευθερωτικές επαναστάσεις, στις Ηνωμένες Πολιτείες το 1781, στη Γαλλία το 1792/93 και στην Ισπανική Αμερική το 1808 και το 1811/12. Είναι ο πρώτος που συνέλαβε μια Λατινική Αμερική ελεύθερη, ενωμένη, στην οποία θα ζούσαν ειρηνικά και αδελφωμένα διαφορετικοί λαοί, γλώσσες, θρησκείες και πολιτισμοί.

Μια ενδιαφέρουσα συνέντευξη του κ. Μιγκέλ Καστίγιο Ντιντιέ μπορείτε να διαβάσετε ΕΔΩ



28 Ιαν 2014

«Φρανσίσκο ντε Μιράντα, Φιλέλληνας, Πρόδρομος και Ήρωας της Λατινοαμερικάνικης Ανεξαρτησίας»

Παρουσίαση του βιβλίου του Μιγκέλ Καστίγιο Ντιντιέ
ΦΡΑΝΣΙΣΚΟ ΝΤΕ ΜΙΡΑΝΤΑ
Φιλέλληνας, Πρόδρομος και ήρωας της Λατινοαμερικάνικης Ανεξαρτησίας
(Παρουσία του συγγραφέα)
Την Τετάρτη 29/01/2014 και ώρα 19.00
στην Αίθουσα εκδηλώσεων του Ινστιτούτου Θερβάντες της Αθήνας,
(Μητροπόλεως 23)
Είσοδος ελεύθερη

Πρόκειται για τη βιογραφία ενός μεγάλου διανοητή και επαναστάτη, της Λατινικής Αμερικής αλλά και παγκόσμιου, του Φρανσίσκο ντε Μιράντα του οποίου ο βίος και η δράση μπορεί να παραλληλιστεί με του Ρήγα Φεραίου. Πρώτη φορά παρουσιάζεται στην ελληνική γλώσσα.
Ο Φρανσίσκο ντε Μιράντα είναι μια εμβληματική φυσιογνωμία για την Λατινική Αμερική που ταξίδεψε στην Ελλάδα κι άφησε τα ίχνη του. Αυτό το βιβλίο των εκδόσεων Νότιος Άνεμος είναι δίγλωσσο, σε μετάφραση Μαρίας Δαμηλάκου, η οποία υπογράφει επίσης την εισαγωγή και τα σχόλια.
Το βιβλία θα παρουσιάσουν ο ίδιος ο συγγραφέας και ο Ομότιμος καθηγητής Ιστορίας του Πανεπιστημίου Κρήτης, Χρήστος Λούκος, απόφοιτος του Τμήματος Ιστορίας του Πανεπιστημίου Αθηνών, με μεταπτυχιακές σπουδές στο Παρίσι και Διδακτορικό από το Πανεπιστήμιο Αθηνών. Από το 1992 είναι καθηγητής του Πανεπιστημίου Κρήτης. Εργάστηκε ως ερευνητής στο Κέντρο Ερεύνης της Ιστορίας του Νεωτέρου Ελληνισμού της Ακαδημίας Αθηνών και είναι ιδρυτικό και ενεργό μέλος της Εταιρείας Μελέτης Νέου Ελληνισμού. Στο διάστημα 1994-2006, διεύθυνε το πρόγραμμα "Η πόλη στους νεότερους χρόνους", στο Ινστιτούτο Μεσογειακών Σπουδών και από το 2006 ως το 2011 μετείχε ως ερευνητής στο πρόγραμμα  «Οι πόλεις της Ανατολικής Μεσογείου κατά τη νεότερη εποχή». Μεταξύ των κύριων δημοσιευμάτων του, περιλαμβάνονται 14 αυτοτελή δημοσιεύματα (βιβλία κλπ.) και 52 άρθρα σε περιοδικά ή συλλογικούς τόμους.

Ο καθηγητής Miguel Castillo Didier είναι διευθυντής του Κέντρου Αρχαίων, Βυζαντινών και Νέων Ελληνικών Σπουδών Φώτιος Μαλλέρος από το 1993. Επί 35 χρόνια έχει διδάξει αρχαία και νέα ελληνική γλώσσα, αρχαία και νεότερη ελληνική λογοτεχνία. Έχει μεταφράσει  τα Ανακρεόντεια, το Έπος του Διγενή Ακρίτα (Εσκοριάλ), τα Άπαντα του Καβάφη, του Σεφέρη και του Κάλβου, μεγάλο μέρος του έργου του Ελύτη και πολλούς ποιητές σε δύο-τρεις μεγάλες ανθολογίες. Μετάφρασε την Οδύσσεια και 11 τραγωδίες του Καζαντζάκη και μερικούς πεζογράφους, όπως τον Παπαδιαμάντη, τον Τσίρκα, τον Γλέζο, τον Νικολαΐδη, τον Παναγιωτόπουλο. Του Βενέζη μετάφρασε το Νούμερο 31328.
Στον Φρανσίσκο ντε Μιράντα έχει αφιερώσει πολλές μελέτες και 5 βιβλία. Στο βιβλίο Μιράντα και Ρήγας ο συγγραφέας πραγματεύεται τα κοινά σημεία του βίου και της δράσης τους.

Η εκδήλωση γίνεται σε συνεργασία των εκδόσεων Νότιος Άνεμος 
και της Πρεσβείας της Χιλής στην Αθήνα.



26 Ιαν 2014

… το γυρίζει ο καιρός


Ανάλογα με τις διαθέσεις του το γυρίζει ο καιρός. Βλέπετε τι γινόταν –και τι λέγαμε– χτες όταν στον ουρανό κυριαρχούσε ο ήλιος; Και σήμερα, –από βραδύς βέβαια– το γύρισε στη βροχή, αδιαφορώντας για τις δικές μας διαθέσεις.

Πάλι κόντεψα στο παράθυρο, τράβηξα και πάλι την κουρτίνα και αφέθηκα να βλέπω τις στάλες να… στολίζουν τη σιωπή.

Έξω έβρεχε, σιγανά, μελαγχολικά. Έκατσα στο γραφείο και βάλθηκα να ψάχνω στον υπολογιστή μου, αποθηκευμένους –κι αγαπημένους– στίχους και μ’ αυτούς να ντύσω την ψυχή μου που αναζητούσε, μες στο χειμώνα, λίγο παραπάνω ήλιο.

«Μήπως θέλει πολύ η ψυχή για να σαλπάρει»; Που λέει και η αγαπημένη μας Αλκυόνη;



Πόσες φορές δεν είχα νιώσει / σταλαγματιά μέσ’ στη βροχή
Τα σύννεφα με είχαν προδώσει / κι έψαχνα το γιατί στη γη.
 *1

Ετοιμάζει βροχή ο καιρός /
Ας την πάρουν τα δέντρα που θέλουν να πίνουν,
οι ποιητές που απορροφούν το απερίσκεπτο.
Γιατί αν αφεθώ να την κοιτάζω / θα ξεθαρρέψει εκείνη η έμμονη ιδέα
πως η βροχή είν’ ένα θα ’ρθω επειγόντως,
εκτός βεβαίως απροόπτου,
ότι η βροχή / είναι το απρόοπτο που σου έτυχε. *2


*1 Στίχοι του Σταμάτη Μεσημέρη από το τραγούδι του Βας. Παπακωνσταντίνου: «Πόσες φορές»
*2 Στίχοι της Κικής Δημουλά

25 Ιαν 2014

Καλό Σαββατοκύριακο!


Οι σκληρές κόντρες που είχαν, για αρκετές μέρες τώρα, ο Χειμώνας με την Άνοιξη, δείχνοντας πως η τελευταία είχε αποφασίσει να στρογγυλοκαθίσει για τα καλά -από τις Αλκυονίδες μέρες κι εδώ- στην πολυθρόνα της κι όλο έσπρωχνε με πείσμα το Χειμώνα στην άκρη. Αργά χτες βράδυ άρχισε να κερδίζει έδαφος ο τελευταίος αλλά να που ξημέρωσε, εδώ τουλάχιστον, κι είδαμε πάλι πίσω από τα λιγοστά σύννεφα, να κρύβεται ένας ήλιος λαμπερός...

Κοντεύω στο παράθυρο, τραβάω την κουρτίνα να μπει άπλετο φως, να ’χει απλωσιά και η ματιά στον καθαρό ορίζοντα και δεν μπορώ να μην αφήσω να βγει από μέσα μου ένα μεγάλο ευχαριστώ στο Δημιουργό εκεί ψηλά και μια ευχή για εσάς για να σας συνοδεύει:

Καλό Σαββατοκύριακο με χαμόγελο!