Η Βάνα Κοντομέρκου και το έργο της

Το λογοτεχνικό έργο της Βάνας Κοντομέρκου, η οποία είναι μια καταξιωμένη συγγραφέας της Διασποράς, παρουσίασε, στην αίθουσα Μιχαήλας Αβέρωφ, η Εταιρία Ελλήνων Λογοτεχνών. Η Ιωάννα Κόκλα, εκπαιδευτικός και βραβευμένη ποιήτρια, έκανε λόγο για τα τρία πρώτα πονήματα της Βάνας: «Ο ήλιος έβγαινε από τη Δύση», «Αύριο ίσως…» και «Ανάμεσα σε δυο πατρίδες» και η Βάσω Κουβελά, ηθοποιός, συγγραφέας και πολιτισμιολόγος, για το τέταρτο βιβλίο το υπέροχο ιστορικό μυθιστόρημα «Φλογισμένες πέτρες».

Και ακριβώς, σ’ αυτό το τελευταίο βιβλίο «Φλογισμένες πέτρες» θέλω να σταθώ. Ένα έργο καθαρά ανθρώπινο όπου η Βάνα, καθώς ανέφερε η κυρία Κουβελά, «αποτυπώνει μια εποχή αυτή του ’40 και του ’50 στην άγονη και κακοτράχαλη περιοχή της Ορεινής Ναυπακτίας. Πατάει γερά πάνω στα βιώματα και στις κοινωνικές συνθήκες που διέπουν αυτή την κοινωνία. Χρησιμοποιεί τα ιστορικά αυτά χρόνια που σημάδεψαν τη ζωή όλων για να ξετυλίξει ίσως ένα κουβάρι αναμνήσεων και ακουσμάτων για να συνθέσει το έργο της. Κι όπως λέει κι ο Βασίλης Βασιλικός στην εισήγησή του “τα πέτρινα αυτά χρόνια’’ σηματοδότησαν όλες τις κατοπινές εξελίξεις.
»Μιλάει με ιδέες και βαθύτερα νοήματα μέσω των ηρώων της τόσο απλά και κατανοητά. Η πείνα, η εκμετάλλευση, η αδικία που υφίσταται ο ήρωάς της Πάνος, ο κόπος για δουλειά και μάθηση, ο πόλεμος… όμως στο τέλος δικαιώνεται όλος αυτός ο κόπος κι ο αγώνας ζωής και νικά ο άνθρωπος, με βάρκα την ελπίδα. Έρχεται η εξομάλυνση των παθών του εμφυλίου με την αγάπη, τον έρωτα δυο νέων –κι αυτό είναι το γλυκύτερο στοιχείο της ζωής, μακριά απ’ τα μίση και το αίμα της κατοχής και του εμφυλίου τις προκαταλήψεις. Ιδέες, νοήματα βαθειά, νοήματα ζωής μας διδάσκουν, μας τονώνουν μέσω αυτών των ηρώων, για αγώνα ζωής, για νίκη.
»Το βιβλίο της Βάνας Κοντομέρκου είναι η δικαίωση της ζωής για δράση κι όχι για παραίτηση. κι όπως σημειώνει η ίδια η συγγραφέας: μέσα απ’ τον πόνο βγαίνει κανείς δυνατότερος».

Σας συνιστώ ανεπιφύλακτα να διαβάσετε αυτό το βιβλίο και είμαι σίγουρος πως θα σας γοητεύσει. Ένα καταπληκτικό βιβλίο με ενδιαφέρουσα ιστορία, καλοδουλεμένη πλοκή και άριστη απόδοση χαρακτήρων, σίγουρα θα κρατήσει αμείωτο το ενδιαφέρον ακόμη και του πιο απαιτητικού αναγνώστη.

* Το βιβλίο «Φλογισμένες πέτρες» θα το βρείτε στο βιβλιοπωλείο ΕΛΕΥΘΕΡΟΥΔΑΚΗ, Πανεπιστημίου 17

Ο Πρόεδρος Αυγερινός Ανδρέου προλογίζει

Η συγγραφέας ανάμεσα στις δυο ομιλήτριες

Η κα. Κόκλα και η κ. Κοντομέρκου διαβάζουν

Μέρος από το ακροατήριο

Ο Μηθυμναίος, η Βάνα και ο Αντρέας Κοντομέρκος

Μηθυμναίος

Κι ύστερα σου λένε ζώα…

Όταν η αγριότητα μετατρέπεται σε αγωνία και αδιέξοδο,

φτάνει η εσωτερική δύναμη να προκαλέσει την ήττα

και την ταπείνωση του δυνατού

και να καταλήξει σε μάθημα στοργής και τρυφερότητας...

.

Κι ύστερα σου λένε ζώα...

.

Αξίζει να δείτε το παρακάτω βίντεο μέχρι το τέλος του.

Μηθυμναίος

Για την αγάπη των άλλων

Πλήθος κόσμου έδωσε χτες το παρόν στην αίθουσα του ξενοδοχείου King George Palace στο Σύνταγμα, όπου έγινε η παρουσίαση του νέου μυθιστορήματος της Ιουστίνης Φραγκούλη-Αργύρη ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΓΑΠΗ ΤΩΝ ΑΛΛΩΝ.

Κι ήταν κυριολεκτικά όλοι εκεί

και με την ευχή να είναι καλοτάξιδο!!!

«Η Ζωή είναι μεγαλύτερη απ' την Αγάπη;»

Στο πάνελ η δρ. Βιβή Κοψιδά-Βρεττού, ο βουλευτής Δωδεκανήσου Γιώργος Νικητιάδης, η συγγραφέας Ιουστίνη Φραγκούλη-Αργύρη, ο Τζων Κατσιματίδης, η δημοσιογράφος και συγγραφέας Ελένη Γκίκα, ο βουλευτής Κώστας Σκανδαλίδης και η Δέσποινα Εμμανουηλίδη-Λυβίτση

Όλοι οι φίλοι πανευτυχείς γύρω από τη συγγραφέα, που λάμπει!!!

(Από αριστερα, Ted Αργύρης, Π. Ξανθίδης, Χρ. Αγγελής, Ν. Ψυχογιού,

Ι. Φραγκούλη, Αλεξάνδρα και Στρ. Δουκάκης,

Βάνα και Αντρ. Κοντομέρκος, Θ. Ψυχογιός)

... κλέψαμε μια στιγμή από εκείνη…

Η Αλεξάνδρα Δουκάκη, ο Μηθυμναίος και οι συγγραφείς Ελένη Γκίκα και Βάνα Κοντομέρκου

Ιουστίνη μου, συγχαρητήρια, σ’ ευχαριστούμε για την αξέχαστη βραδιά και ευχή μου πάντα να μας δίνεις ωραία βιβλία.

Μηθυμναίος

Επαγγέλματα που άντεξαν στο χρόνο

Χθες βράδυ στον Ιανό, ένα θαυμάσιο χώρο πολιτισμού, που χρόνια τώρα είναι πλέον θεσμός, έγινε η παρουσίαση του λευκώματος «ΕΠΑΓΓΕΛΜΑΤΑ ΠΟΥ ΑΝΤΕΞΑΝ ΣΤΟ ΧΡΟΝΟ», «σπονδή στο ήθος των παλιών μαστόρων» με το φακό του συμπατριώτη και παιδικού μου φίλου φωτογράφου και εκδότη Δημήτρη Ταλιάνη και τη γραφίδα του συγγραφέα Πάνου Θεοδωρίδη.
Ομιλητές η Λιάνα Κανέλλη, βουλευτής ΚΚΕ, δημοσιογράφος, (ήταν απόλαυση, απ’ τους ομιλητές που παρακαλάς να μην τελειώσει το λόγο της) o Κώστας Σερέζης, δημοσιογράφος, συγγραφέας, και οι δυο συντελεστές του βιβλίου.
Για μια ακόμη φορά και για τέτοιες εκδηλώσεις ο χώρος του Ιανού δείχνει, παρόλο το μέγεθός του, μικρός!

Για μένα πολλαπλή η χαρά γιατί εκτός από το φίλο Δημήτρη, εκεί ήμασταν παρέα με φίλους όπως η Βάνα και ο Αντρέας Κοντομέρκος, η Δώρα Γιαννάκου-Παρίση (μια από τους 40 τεχνίτες του βιβλίου, συμπατριώτισσα, κουκλοποιός και νονά του Δ. Ταλιάνη) κι από δίπλα η έκπληξη που περίμενα η συνμπλόγγερ Φαραώνα!!!

«Πολύχρονη η προετοιμασία και η έρευνα γι’ αυτήν την προσεγμένη έκδοση. 20 ερευνητές από όλη την Ελλάδα, υπέδειξαν ξακουστά ή ξεχασμένα εργαστήρια της επικράτειας. Ο Δημήτρης Ταλιάνης φωτογράφισε και πήρε συνεντεύξεις, ο Πάνος Θεοδωρίδης διαμόρφωσε τα κείμενα. Εν τέλει, 40 τεχνίτες σε 30 και ένα παραδοσιακά επαγγέλματα συνέβαλαν στη δημιουργία ενός τόμου που επιμένει να προσβλέπει στο σήμερα και το αύριο για τις τέχνες που «χάνονται».
Πέρα από τη νοσταλγία και αίσθηση παραμυθιού που μας προκαλούν τα παλιά επαγγέλματα που εξασκούν. Είναι οι τεχνίτες που ενσαρκώνουν, στη στροφή του αιώνα μας, το πείσμα και την επιμονή μιας προσωπικότητας που γνώρισε πολλές διακυμάνσεις και περιπέτειες στο βίο τους, αλλά τώρα συνεχίζουν ως αμύντορες της τέχνης τους, παραβλέποντας και ξεπερνώντας τις δυσκολίες που αντιμετώπισαν».

Σαν υστερόγραφο λίγα λόγια για τον Δημήτρη Ταλιάνη με λόγια της Νατάσσας Φωκιανίδου (Φαραώνας):
"O Δημήτρης Ταλιάνης φωτογράφος του ελληνικού φωτός (μερικοί το λένε και τοπίο) ξεκίνησε απεικονίζοντας κυριολεκτικά τις ισχυρές εντυπώσεις του από την ποίηση και τη μουσική. Ο φακός του ανίχνευε την ομορφιά ως κατάθεση της μνήμης, όχι ως εικαστική μανιέρα, αλλά μέσα από τον διάλογο με τα πράγματα. Γι’ αυτό και άργησε να περιεργαστεί πρόσωπα και χειρονομίες.
Το ήθος του τοπίου (μερικοί το λένε και φως) παραήταν ισχυρό για την αίσθησή του".

.

Κι εγώ να συμπληρώσω με περηφάνια πως είναι κι αυτός Μηθυμναίος!