«Είμαι πάρα πολλά για να μην είμαι τίποτα και πολύ λίγος για να είμαι κάτι»… * * * * * «Ψάχνω να βρω λέξεις… που να "αγγίζουν" κι αγγίγματα που να μιλούν»…

10 Ιουλ 2008

Στολίδια…

Βράχια στην Εφταλού
.
Στην κόψη των βουνών και στους γκρεμούς των βράχων, χτυπιέται κατάστηθα το Αιγαίο. Η θάλασσα, πολλές φορές, αφρίζει και ο άνεμος δεσποτικός, φουντώνει την οργή των κυμάτων. Ένας τόπος ατίθασος πάντα και δυνατός, με τα στοιχειά της φύσης να κυριαρχούν.
Τέτοιοι βράχοι σμιλευμένοι από το αόρατο χέρι της Φύσης υπάρχουν παντού. Με εργαλεία τον ήλιο, το κύμα και τον άνεμο, εκείνη δημιούργησε αβίαστα πάνω στους άμορφους βράχους με επιμονή και υπομονή χιλιάδων χρόνων… Σκληρό τοπίο, στέκεται εκεί κόντρα σε όλα... Ας τα βλέπει όλα αυτά ο άνθρωπος, που είναι ταγμένος να συνεργαστεί με το περιβάλλον και όχι να το υπερνικήσει…

Λίγο έξω από τη Μήθυμνα

Κάποιος χριστιανός βάλθηκε να αποδείξει ότι η τέχνη του νεοκλασικού ρυθμού δεν είναι αποκλειστικό προνόμιο της Αθήνας. Νεοκλασική επιρροή μέσα στην αρμονία της Μήθυμνας.

Η γλάστρα μου

Κι ο ιβίσκος μου έτοιμος ν’ ανθίσει… να δώσει το λουλούδι του, να ομορφίνει ο τόπος.

Μηθυμναίος

7 Ιουλ 2008

(Ξαν’) ανοίξαμε και σας περιμένουμε…


Κι αν κάποια στιγμή αναγκάστηκα να «κατεβάσω τα ρολά» γιατί το χρειαζόμουν και γιατί θεώρησα ότι η αγάπη θέλει λίγα λόγια και μακριές σιωπές, έμεινα για λίγο μακριά σας, σιωπώντας... Έλα όμως που κάτι χαραμάδες είχαν μείνει (επίτηδες) ανοιχτές για να μπαίνουν κρυφά κι αθόρυβα οι γνωστοί και άγνωστοι επισκέπτες. Να σχολιάσουν και να σε νοιάζονται. Αυτοί που έχουν τον τρόπο να σ’ αφήνουν να ψηλαφίζεις τα «μέσα» και τα «έξω» τους. Που σου ζητούν να τους χαρίσεις μερτικό απ’ την ψυχή σου…
Οι άνθρωποι, γνωρίζουμε, ζουν από τη στιγμή που βρίσκουν μια θέση στη ζωή των άλλων… Αλλά και έλκονται, από αυτούς που είναι μοιραίο… να τους πληγώνουν. Άλλωστε και τα πιο αγαπημένα μας πρόσωπα, μας επιφυλάσσουν κάποτε, μια απογοήτευση. Ζωή χωρίς απογοητεύσεις, χωρίς αδυναμίες, χωρίς κακοτοπιές, τι ζωή θα ήταν; Μια σχετική αποτοξίνωση έγινε. Τώρα και πάλι εδώ.

Από την αγαπημένη μας Μήθυμνα με το αιώνιο κάλεσμά της στους ρυθμούς και στη συνεχή διέγερση των αισθήσεων. Εδώ βρίσκομαι λοιπόν για να τα απολαύσω και να ξαναβρεθώ μαζί σας. Ελπίζοντας να ξαναρχίσουμε την επαφή μας.

Τέλος δεν έχω παρά να σας ευχαριστήσω για την ανοχή σας στις παραξενιές μου…
Μηθυμναίος

11 Ιουν 2008

Έλα ντε...

.
Είναι κάποια πράγματα που τα ομολογείς δύσκολα, σε ώρες που δεν βαστάς, που βιάζεσαι ν’ ανοίξεις την καρδιά σου μη τυχόν και σε προλάβει η λογική και σου τ’ αλλάξει. Έχει ανάγκες μέσα του ο άνθρωπος κι αυτές οι ανάγκες σχεδόν πάντα ακολουθούν τον δρόμο της καρδιάς. Γι’ αυτό είναι ώρες που χρειάζεται να βουτήξεις μέσα τους για να βρεις το δικό σου κωδικό, τις δικές σου εικόνες μέσα σε τούτη την τρέλα. Έτσι βιώνεις με τον προσωπικό σου τρόπο ακούγοντας τις δικές σου εσωτερικές φωνές και σκέψεις. Σκέψεις που διαρκώς σου ξεφεύγουν προσπαθώντας να τις πιάσεις και να τις κάνεις λέξεις. Να εκφράσεις και να μοιραστείς τον εσωτερικό σου κόσμο, είναι κομμάτι δύσκολο. Πως θα αναγκάσεις τον άλλον να κάνει τον κόπο να μπει στην ψυχή σου και να μεταφράσει με τη δική του ψυχή και το δικό του μυαλό τις αντιδράσεις σου;

Πολλές φορές παρατηρούμε στη ζωή ότι ο καθένας αντιλαμβάνεται τα πράγματα με διαφορετικό τρόπο. Ποτέ δεν ρωτάμε: «τι εννοούσες». Βγάζουμε τα δικά μας συμπεράσματα. Κι αυτά ανάλογα με τη διάθεση που έχουμε. Πόσες φορές το θετικό δεν εκλαμβάνεται σαν αρνητικό. Και το αντίθετο. Δεν έχουμε ούτε τον χρόνο, ούτε τη διάθεση για ανοιχτό και ειλικρινή διάλογο. Πως, λοιπόν, να χτιστούν υγιείς σχέσεις;

Συμβαίνει και το άλλο παράδοξο να μην λέμε αυτά που αισθανόμαστε για να μην δυσαρεστήσουμε τον άλλον, απλά και μόνο γιατί θέλουμε να είμαστε αρεστοί. Έτσι καταντήσαμε να λειτουργούμε, χάθηκε ο αυθορμητισμός μας. Κλεινόμαστε στον εαυτό μας. Τι να πω; Σε ποιον; Ποιος θα με καταλάβει; Αλλά ούτε υποχρεωμένος είναι ο άλλος να καταλάβει εσένα. Και γι’ αυτό είσαι αναγκασμένος, μερικές φορές να κατεβάζεις ρολά. Τι άλλο να κάνεις; Έλα ντε...

Μηθυμναίος

2 Ιουν 2008

Υποστολή «Γαλάζιας Σημαίας» στη Λέσβο

Τετρακόσιες τριάντα ακτές και οκτώ μαρίνες κέρδισαν φέτος το βραβείο ποιότητας "Γαλάζιες Σημαίες", σε σχέση με 428 πέρυσι, η Ελλάδα κατέχει τη 2η θέση ανάμεσα σε 40 χώρες, σύμφωνα με ανακοίνωση της Ελληνικής Εταιρίας Προστασίας της Φύσης (ΕΕΠΦ). Συνολικά η Διεθνής Επιτροπή βράβευσε 2.632 ακτές και 621 μαρίνες. Η "Γαλάζια Σημαία" είναι διεθνές σύμβολο ποιότητας, το πιο γνωστό, περιβαλλοντικό σύμβολο στον κόσμο και απονέμεται από το 1987 σε όσες ακτές και μαρίνες πληρούν τις αυστηρές προϋποθέσεις του. Συγκεκριμένα, δεν αρκεί οι ακτές να διαθέτουν μόνο την επιθυμητή ποιότητα των νερών κολύμβησης, πρέπει να τηρούνται τα 29 συνολικά κριτήρια, που αναφέρονται σε καθαριότητα, οργάνωση, πληροφόρηση, ασφάλεια λουομένων και επισκεπτών και προστασία του περιβάλλοντος της ακτής και του παράκτιου χώρου.
Η Ελλάδα διαθέτει συνολικά περίπου 16.000 χλμ. ακτών, τα μισά από τα οποία βρίσκονται στα χιλιάδες ελληνικά νησιά, ενώ τα υπόλοιπα εκτείνονται κατά μήκος των παραλίων της ηπειρωτικής χώρας. Αυτό που χαρακτηρίζει τις φημισμένες ελληνικές ακτές είναι η μοναδική ποικιλομορφία τους (παραλίες με μήκος πολλών χιλιομέτρων, μικροί κόλποι και ορμίσκοι, αμμώδεις παραλίες με αμμοθίνες, βοτσαλωτές ακτές, παράκτιες σπηλιές με απόκρημνα βράχια και με τη χαρακτηριστική σκούρα άμμο των ηφαιστιογενών εδαφών, παράκτιοι υγρότοποι), η καθαρότητά τους και η διαύγεια των νερών, που τις έχουν καταστήσει παγκοσμίως γνωστές και για το λόγο αυτό εξαιρετικά δημοφιλείς.

Δυο παραλίες της Μήθυμνας πέτυχαν στην απονομή και συγκαταλέγονται μεταξύ των οκτώ της Λέσβου κι αυτές είναι: Η Δημοτική πλαζ (Φωτο 1) και η Εφταλού – Άγιοι Ανάργυροι (Φωτο 2).
Αξίζει να σημειωθεί ότι οι δήμοι της Λέσβου έχουν γυρίσει την πλάτη τους στο θεσμό αυτό επικαλούμενοι διάφορα εμπόδια με αποτέλεσμα η Λέσβος να έχει τις λιγότερες «γαλάζιες σημαίες» των τελευταίων χρόνων. Έτσι φέτος θα κυματίζουν μόνο 8 από τις 12 που είχε πέρυσι.

Οι γνωστές προχειρότητες κι ας είναι το θέμα του περιβάλλοντος αυτό που προέχει.



Μηθυμναίος