Ως αντίδωρο σε κάτι ευγενικές ψυχές που με κέρασαν μέλι…

Συμπεράσματα από το απόθεμα των σχολίων…

 

Κάποιες φορές, ακούω ή διαβάζω εγκωμιαστικά σχόλια για κάτι που έγραψα ή για μια φωτογραφία που ανέβασα κι αυτό με συγκινεί και φυσικά με ικανοποιεί ιδιαίτερα. Είναι μικρές, διακριτικές και πολύτιμες χειρονομίες από ευγενικές ψυχές. Πάντα δίνω σημασία σ’ αυτά τα αγνά αποτυπώματα, τις λεπτομέρειες, τις αθώες και ευαίσθητες παρατηρήσεις που ο καθένας αυθόρμητα αφήνει και τα οποία, δεν χωρεί αμφιβολία, αποκτούν ξεχωριστό ενδιαφέρον.

Ξέρω ότι δεν τα γράφουν για να εντυπωσιάσουν, αλλά για να εξωτερικεύσουν συναισθήματα ανθρώπινα, συναισθήματα που, λίγο-πολύ όλοι έχουμε βιώσει.

Άλλωστε, κι εγώ, σε ό,τι κάνω προσπαθώ να  μεταφέρω, με τον δικό μου τρόπο τα δικά μου συναισθήματα, τις δικές μου –υπέρμετρες πολλές φορές–  ευαισθησίες. Εκτιμώ πολύ που κάποιοι έτυχε να το προσέξουν και θέλησαν να το εκφράσουν. Και είναι τότε που διαπιστώνω μέσα μου και το συνειδητοποιώ καλύτερα, ότι, τελικά είναι το μέλι που ξέμεινε στα χείλη όσων μίλησαν γι’ αυτά και… για μένα, σπεύδοντας, δίχως τον παραμικρό εγωισμό και με τη δέουσα τρυφερότητα, να το μοιραστούν...

Στην πραγματικότητα μ’ αρέσει που το κάνουν. Κι εγώ το κάνω. 

Κυριακή 9 Μαΐου Ημέρα της Μητέρας

Ας κρατήσουμε μέσα μας όλες τις όμορφες στιγμές που ζούμε ή που ζήσαμε μαζί της. Ας της χαρίσουμε το «ευχαριστώ» που οφείλουμε για κάθε στιγμή που μοιραστήκαμε. Ας μείνουμε, έστω για λίγο, στις απλές στιγμές, στα αγγίγματα, στις αλήθειες των λέξεων, των σκέψεων, των σιωπών, των φωνών, των ψιθύρων. Στα βλέμματα που στοχεύουν στα μάτια και γίνονται ανάσες. Στα αληθινά αλλά και στα άλλα που δεν έγιναν λόγια, δεν έγιναν χάδι δεν έγιναν «σ’ αγαπώ»! 

Χρόνια πολλά, λοιπόν, στις μάνες που ζουν

και περιμένουν ένα «σ’ αγαπώ» απ’ το παιδί τους,

μα… και σε κείνες που ταξίδεψαν στην αιωνιότητα της ΑΓΑΠΗΣ.

Το αξίζουν. Ποτέ δεν είναι αργά. 

Μεγάλη Παρασκευή

 Πάντα στον κόσμο θα 'ρχεται Παρασκευή Μεγάλη

και κάποιος θα σταυρώνεται για να σωθούν οι άλλοι...

Νίκος Γκάτσος

Σήμερα Μεγάλη Παρασκευή, η κορύφωση του Θείου Δράματος, η μαγεία της Μεγάλης Εβδομάδας σ’ όλη της την κατάνυξη και όλη τη δραματικότητα. Είναι η θλίψη, η μελαγχολία και η ελπίδα για μια καινούργια μέρα, μια καινούργια ζωή, μια ακόμα Άνοιξη. Είναι τα λόγια από τους ύμνους της που μουρμουρίζεις χωρίς να το σκεφτείς: «Αι γενεαί πάσαι, Ω γλυκύ μου έαρ»… οι πιο όμορφοι ύμνοι στην ελληνική γλώσσα. Δεν είναι η Μεγάλη Παρασκευή, είναι το βάρος μιας μεγάλης Παρασκευής, το καθολικό δράμα της ίδιας της ανθρωπότητας. Της ζωής μας που θλιμμένη σιωπηλή περιδιαβαίνει τους ανόσιους τούτους καιρούς στην ερημιά της. Είναι οι Μεγάλες Ώρες, η Αποκαθήλωση του Εσταυρωμένου και η Περιφορά του Επιταφίου. Η παράδοση που ανήκει σε όλους όσοι τη νιώθουν.

Καλή και Ευλογημένη Μεγάλη Εβδομάδα και... καλό δρόμο προς την Ανάσταση!

Είθε,

Η Θυσία του Θεανθρώπου να μας κάνει ταπεινούς.

Η Ελπίδα της Ανάστασης να μας δώσει κουράγιο.

Η υψηλότερη μορφή της άνοιξης που ξέρω: μια ελληνική Μεγάλη Εβδομάδα.

Γ. Σεφέρης