Απίστευτα πράγματα για
μας, τους Νεοέλληνες του σήμερα.
Όχι. Δεν είμαι από αυτούς που πιστεύουν στο μύθο των παλιών καλών καιρών. Ήταν, ίσως, το ίδιο κακοί με τους σημερινούς – σε μερικά πράματα, ίσως, να ’ταν και χειρότεροι.
Απίστευτα πράγματα για
μας, τους Νεοέλληνες του σήμερα.
Όχι. Δεν είμαι από αυτούς που πιστεύουν στο μύθο των παλιών καλών καιρών. Ήταν, ίσως, το ίδιο κακοί με τους σημερινούς – σε μερικά πράματα, ίσως, να ’ταν και χειρότεροι.
Στα χρόνια που μεσολάβησαν, από τον μικρό ταλαντούχο Βάγγο του Βόλου ως τον διεθνή Vangelis, που έφτασε πιο πέρα από το σύμπαν.
Κάθε
φορά που ακούω ένα τραγούδι που, είτε συναισθηματικά είτε νοσταλγικά με αγγίζει,
φέρνω στο μυαλό τους δημιουργούς του (στιχουργούς, συνθέτες, ερμηνευτές). Ταξιδεύω συντροφιά με τον κάθε τους στίχο, την
κάθε νότα τους, με την κάθε φωνή σε στιγμές εντελώς δικές μου. Ναι, θυμάμαι όλους εκείνους που
τόσες φορές τα τραγούδια τους μου έκαναν παρέα, και το καθένα ήταν συνδεδεμένο
με μια ανύποπτη στιγμή, μια ιστορία προσωπική.