Μια φράση που σημαίνει ότι
είναι δύσκολο να σε εκτιμήσουν, να σε αναγνωρίσουν ή να σε θαυμάσουν οι
συμπατριώτες σου στον τόπο καταγωγής σου. Συχνά, η αξία ή το ταλέντο
αναγνωρίζονται μακριά απ’ αυτόν.
Να όμως που έχω μπροστά μου
ένα παράδειγμα σπάνιο. Ένα βιβλίο.
«Το ανήσυχο και ελεύθερο πνεύμα ενός Κεφαλλονίτη», ένα
βιβλίο 318 σελίδων με όλο το συγγραφικό έργο του φίλου Γαβριήλ Παναγιωσούλη, φόρο τιμής των
συμπατριωτών του που θαύμασαν και εκτίμησαν όλο αυτόν τον πνευματικό πλούτο με
αποτέλεσμα να εκδώσουν εκείνοι αυτό το βιβλίο στην Κεφαλονιά.
Άξιο θαυμασμού και
αναγνώρισης, λοιπόν, γιατί ο φίλος μου o Γάβο, όπως τον αποκαλώ εγώ, αξίζει αυτή
την τιμή των συμπατριωτών του.
