Σελίδες

8 Φεβ 2024

Μια φράση, μια εικόνα, χίλιες σκέψεις..

Είναι κάποιες στιγμές, όπως συνηθίζω να γράφω, που μέσα από λέξεις ή φράσεις είτε αποτυπωμένες στο χαρτί, είτε ακόμη και σε μηνύματα γραμμένα σε ξεφτισμένους τοίχους κτιρίων βρίσκω αιτίες που ορίζουν τη σκέψη μου. Μου προκαλούν συναισθήματα από κείνα που δεν τα φτιάχνουμε εμείς. Μόνα τους έρχονται και μας βρίσκουν.

Στέκομαι με τα μάτια μου καρφωμένα σε κείνα τα γκράφιτι γραμμένα περίτεχνα ή όχι με λέξεις, φράσεις, μηνύματα τυχαία, στη σκουριά των τοίχων, στα οποία διακρίνω ποιητικές πινελιές. Είναι η ασήμαντη ποίηση του δρόμου, με στίχους κάποιου ταπεινού αδικημένου ποιητή. Παρόλο που τα περισσότερα έχουν τη σημασία τους.
Σαν θεατής μιας ζωής που ακροβατεί ανάμεσα στην ομορφιά που μπορεί να έχει για τον καθέναν και την σκληρότητα της πραγματικότητας, αναζητώ τις λεπτομέρειες που κάνουν τη διαφορά, στιγμές που με ταξιδεύουν, αξίες που εκφράζονται και ξεπηδάνε ακόμη και μέσα από χαλάσματα, για να συνεχίσουν το ταξίδι τους.
Ειλικρινά αναρωτιέμαι, σε αυτόν τον κόσμο τον σκληρό κι απάνθρωπο όπου ζούμε, πως γίνεται κάποιοι άνθρωποι επιμένουν να γράφουν τέτοιες τρυφερές ιστορίες…



2 σχόλια:

  1. Στους δρόμους και στα γκράφιτι αυτά, ρέει η τέχνη, Στρατή μου. Είναι εγκλωβισμένη στο τσιμέντο της αφιλόξενης πόλης αυτή η σύγχρονη μορφή έκφρασης. Υπάρχουν έργα τέχνης κάτω από γέφυρες και ερημωμένα κτίρια και είναι αυτά που διατηρούν την αισθητική και τον πολιτισμό στο αστικό τοπίο. Ευτυχώς υπάρχουν ακόμα άνθρωποι που επιμένουν...
    Την καλησπέρα μου, Στρατή.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Ακριβώς έτσι είναι, καλή μου Μαρία, περίτεχνα γραμμένα ή όχι, όπως γράφω, είναι πολλά –εξηγώ όχι όλα- που σου αφήνουν έντονο συναίσθημα, τρυφερότητα, λεπτότητα, σκέψη όμως, δεν το αμφισβητώ, ότι, όπως πολύ σωστά γράφεις είναι μια «σύγχρονη μορφή έκφρασης και πολιτισμού». Ας τα προσέξουμε...
      Με την καλημέρα μου!

      Διαγραφή

Ωραίες που ’ναι οι αγκαλιές κι ας ζωγραφίζονται μόνο με λόγια...
Σας ευχαριστώ!