Σ’ εκείνες τις εκκλησίες των παιδικών μου χρόνων ταξιδεύει ο νους, όπου όλα ήταν λυπημένα κι όλα έλαμπαν! Όπου τα καντήλια έκαιγαν με λάδι, τα ταπεινά κεριά της «δραχμής» δεν είχαν σχέση με τις διακοσμητικές λαμπάδες του σήμερα. Και το λιβάνι… μοσχομύριζε!
![](https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEi9wpTIZIj4AnTaddJFZbIGjkjp4J5X8Lgrd0GEGz90eD5pd1mnXIwl67d870CxvksjBh_d7kO8_1Eft311z74LJ-tqUPlwvo9RPoJUiQcwqcZ6rONVbImmiXyfnnJusuNRkbCfGRN6xm_J/s400/220096-4_1024x768.jpg)
Στην εκκλησιά της ενορίας μας, που φάνταζε στα μάτια μας τόσο επιβλητική, πηγαίναμε αναζητώντας… λίγο φως. Η αίσθηση του δράματος και του πένθους συνυπήρχαν ταυτόχρονα με το συναίσθημα αγαλλίασης στην προσμονή της προεξέχουσας, μοναδικής γιορτής. Του Πάσχα!
![](https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjPWxMweKHFWxEkBIFHY5_A9QItT4q84ee8CetdbeiZmSVNwB4T28Z58tdKmBMA8KcqKiKdVTS5ipnnpaLHQPkW0R79yaIKaebwJLVdwe34ur13Ushsz5NVcRhzCiMr5LGbAG1ke7WMbP03/s400/easter-light-hand.jpg)
Ο καθένας προσδοκά μια επιστροφή που την ονειροπολεί με το δικό του τρόπο. Μεγάλη Πέμπτη και Μεγάλη Παρασκευή, πριν 10 χρόνια στο χωριό μου…
Βράδυ της Μεγάλης Πέμπτης. Η εκκλησία κατάμεστη από κόσμο, ο παπάς στη ωραία Πύλη διαβάζει το πέμπτο κατά Ματθαίου Ευαγγέλιο.
Σε λίγο όλα τα φώτα σβήνουν κι απ’ το βάθος του Ιερού, κάτω απ’ το φως των κεριών, ακούγεται η πένθιμη, σχεδόν θρηνώδης φωνή του ιερέα: «Σήμερον κρεμάται επί ξύλου, ο εν ύδασι την γην κρεμάσας...».
Εμφανίζεται με τον σταυρό στα χέρια. Το επαναλαμβάνει ένας καλλίφωνος ψάλτης, διαδοχικά. «Στέφανον εξ ακανθών περιτίθεται, ο των αγγέλων Βασιλεύς...». Φορτισμένες στιγμές. Ένα πυκνό νέφος από λιβάνι με τυλίγει, σκύβω το κεφάλι και προσεύχομαι, ο ιερέας με πλησιάζει, περνάει από μπροστά μου, κι αμέσως προσηλώνω το βλέμμα στο ακάνθινο στεφάνι του Ναζωραίου. Τοποθετούν τον σταυρό στο μέσον της εκκλησιάς. Εκεί θα μείνει ο Εσταυρωμένος μέχρι την αποκαθήλωσή του το πρωί της Μεγάλης Παρασκευής για να τον αποθέσουν στον στολισμένο, από τα κορίτσια, με πανέμορφα λουλούδια επιτάφιο. Συνήθειες και έθιμα που άφησαν οι μάνες τους και τα «στηρίζουν» τώρα εκείνες. Τα ίδια κορίτσια, μαυροφορεμένα, το βράδυ ψάλλουν τα Εγκώμια: «Η ζωή εν τάφω κατετέθης, Χριστέ...». Στα μανουάλια και στα χέρια των πιστών κεριά, μικρά, ταπεινά να σιγοκαίνε... «Άξιον εστί μεγαλύνειν σε τον Ζωοδότην...». Η μεθυστική μυρωδιά του λιβανιού κυριεύει τις αισθήσεις. «Αι γενεαί πάσαι ύμνον τη Ταφή σου προσφέρουσι Χριστέ μου». Η συνείδηση απόθεσε το κουράγιο της, ένας κόμπος τώρα ανεβαίνει και σταματάει στο λαιμό. «Ω γλυκύ μου έαρ, γλυκύτατον μου Τέκνον, που έδυ σου το κάλλος;». Οι γλυκές τούτες μελωδίες δίνουν μια άλλη διάσταση. Κάνουν την καρδιά να σκιρτά «Ω φως των οφθαλμών μου...». Αποπνέουν δέος, κατάνυξη, η ψυχή ξαποσταίνει κι εσύ μένεις να ψάχνεις τον μελωδό. Κατόπι η περιφορά στα σοκάκια ένα γλυκό και δροσερό αεράκι χτυπάει τα πρόσωπα, όλοι προσπαθούν να μην σβήσουν τα κεριά που λιώνουν στα χέρια. Βήματα σιγανά, είναι σαν περίπατος στ’ άχρονο, θαρρείς, και το διαρκές. Μάταια προσπαθείς ν’ αφουγκραστείς τη σκέψη του διπλανού σου. Η νύχτα αβάσταχτα γλυκιά. Καταλαγιάζει η λύπη, προσδοκώντας την αυριανή ημέρα της Ανάστασης.
* Απόσπασμα από το «Εαρινό προσκύνημα στη γενέθλια γη»
Μηθυμναίος
΄Οσο μεγαλώνουμε, ΣΙΓΟΥΡΑ όλο και πιο πολύ Στράτο μου.
ΑπάντησηΔιαγραφήΥπήρχε κατάνυξη...δέος, συγκίνηση θρησκευτική.
΄Ομορφο και νοσταλγικό το πάτριον προσκύνημά σου
Καλά να περάσετε και να χαίρεσαι την οικογένειά σου.
ΚΑΛΟ ΠΑΣΧΑ!
Φιλί και Γλαρένιες αγκαλιές
Πόσο όμορφα το περιέγραψες Στράτο μου...με άγγιξε σα να το ζούσα και πάλι καθώς διάβαζα αυτές τις λέξεις εδώ παραπάνω... Αυτή η ανάταση ψυχής είναι τελικά το Πάσχα... Σου εύχομαι καλή Ανάσταση, αληθινη Ανάσταση, με τους αγαπημένους σου κοντά. Να'σαι καλά, φιλιά πολλά!
ΑπάντησηΔιαγραφήΤίποτα πιο σημαντικό από τα αισθήματα της ψυχής! Τίποτα πιο γλυκό και πιο λυτρωτικό, από αυτό.. Εύχομαι να περάσεις υπέροχα στον τόπο σου, να γεμίσεις με ηρεμία, αγάπη..
ΑπάντησηΔιαγραφήΚαλό Πάσχα, καλή Ανάσταση!! Εύχομαι να περάσεις όμορφα!
Καλές Αναστάσιμες μέρες εύχομαι Στράτο μου σε σένα,στην οικογένειά σου και σ όλους όσους αγαπάς.
ΑπάντησηΔιαγραφήΠόσα πράγματα αλλάζουν μέσα μας Στράτο ..πόσο προσπαθούμε να γατζωθούμε επάνω τους...
ΑπάντησηΔιαγραφήυπάρχουν οι μνήμες που είναι δεμένες με τα σημαντικότερα γεγονότα της ζωής μας ...ευτυχώς !!
κιέρχονται τα θεία πάθη να μας θυμίσουν στιγμές , στιγμές ιερές για όλη την ανθρωπότητα ...Σταύρωση και Ανάσταση ψυχής..να καταλαγιάσει η λύπη μέσα μας και να φτερουγίσει ξανά η ελπίδα ...
Εύχομαι να περάσεις όμορφα
με την οικογένειά σου και μ' όσους αγαπάς ...καλό Πάσχα !!
Να είσαι πάντα καλά ...σ' ευχαριστούμε για αυτό που μας χάρισες !!
καλό βράδυ
ΠΕΡΑΣΑ ΝΑ ΕΥΧΗΘΩ ΚΑΛΟ ΠΑΣΧΑ ΜΕ ΥΓΕΙΑ ΚΑΙ ΕΥΤΥΧΙΑ.
ΑπάντησηΔιαγραφήΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ!!! ΠΙΟ ΓΛΥΚΑ ΑΠΟ ΤΣΟΥΡΕΚΙΑ,ΠΙΟ ΓΕΡΑ ΑΠΟ ΑΒΓΑ,ΠΙΟ ΤΥΧΕΡΑ ΑΠΟ ΑΡΝΙΑ :))))
Καλή Ανάσταση! Γεμάτο από την γλύκα της ψυχής και από την αγάπη! Να χαίρεσαι όσους αγαπάς!
ΑπάντησηΔιαγραφή@ ΦΥΡΔΗΝ-ΜΙΓΔΗΝ,
ΑπάντησηΔιαγραφήΣ’ ευχαριστώ κι ανταποδίδω, φίλη μου! Εύχομαι κι εσείς να ζήσετε τούτη την ευλογημένη Μεγαλοβδομάδα στιγμές κατάνυξης και θρησκευτικής συγκίνησης με την οικογένειά σου!
Η Χαρά κι η Ελπίδα της Ανάστασης να σας συντροφεύουν πάντα
Maria Tzirita,
ΑπάντησηΔιαγραφήΈχεις και τις δικές μου ευχές, Μαρία, πάντα στη ζωή σου να σε αγκαλιάζουν όμορφοι άνθρωποι και να μη σου λείπει ποτέ η προσδοκία. Χρόνια Πολλά!
Και πάντα ν' ανθίζεις.
Roadartist,
ΑπάντησηΔιαγραφήΑναστάσιμα αισθήματα και συναισθήματα να πλημμυρίζουν και τη δική σου καρδιά και ψυχή, Αρτίστα μου!!!
faraona,
ΑπάντησηΔιαγραφήΑπό καρδιάς για σένα, Φαραώνα μου, θερμές και κατακόκκινες ευχές:
Σούβλισε τα Πάθη, Φίλησε τα Λάθη, Τσούγκρισε να σπάσουν όσα σε τρομάζουν!
Δέσποινα Γιαννάκου,
ΑπάντησηΔιαγραφήEίναι αυτές οι μνήμες, Δέσποινα, η επιστροφή στα παλιά, στον τόπο που γεννήθηκες, οι μυρωδιές της άνοιξης, οι εικόνες της παιδικής σου ηλικίας που περνάνε ξαφνικά απ' τα μάτια σου χωρίς να το περιμένεις. Eίναι η τρυφερότητα, η μελαγχολία και η ελπίδα στα λόγια που μουρμουρίζεις χωρίς να το σκεφτείς, «αι γενεαί πάσαι, ω γλυκύ μου έαρ», οι πιο όμορφοι ύμνοι στην ελληνική γλώσσα. Eίναι η νοσταλγία, η παράδοση που ανήκει σε όλους όσοι τη νιώθουν.
Όλα αυτά.
<>JK O SΚΡΟΥΤΖΑΚΟS,
ΑπάντησηΔιαγραφήΣ’ ευχαριστώ για το πέρασμά σου, φίλε.
Ανταποδίδω και πολλαπλασιάζω τις ευχές σου!!!
@ ΛΕΝΑ ΜΑΝΤΑ,
ΑπάντησηΔιαγραφήΤην λάμψη του φωτός της Ανάστασης να ζήσετε και σεις οικογενειακώς. Λένα μου!!!
Πραγματικά μιά γιορταστική αναδρομή στα περασμένα φίλε Στράτο που αξίζει πολύ
ΑπάντησηΔιαγραφήΈτσι όπως φτωχά, ταπεινά αλλά με θεία κατάνυξη περμούσαμε τις Άγιες μέρες τις οποίες πολύ σωστά χαρακτηρίζεις σαν την πίο ιερή βδομάδα του χρόνου
Καλή Ανάσταση σε σένα και την οικογένειά σου
Ντένης
Σου εύχομαι Καλή Ανάσταση, να πεις Χριστός Ανέστη και να σου απαντήσουν Αληθώς ο Κύριος.
ΑπάντησηΔιαγραφήΝα ανάψεις τη λαμπάδα σου στο δεύτε λαβεται Φως και να δώσεις το φιλί της αγάπης τα μεσάνυχτα σε όσους αγαπάς και σε αγαπούν,
es todo lo que mi corazón desea.
Τότε θα θυμηθείς την αθωότητα μιας εποχής που ήταν δική αλλά όμως πέρασε κι άφησε τα ίχνη της.
Καλό Πάσχα μαζί με την οικογένειά σου φίλε Στράτο.
Γαβριήλ
@ Dennis Kontarinis,
ΑπάντησηΔιαγραφήΚι αυτά αποζητάμε τώρα, Ντένη, να τα ξαναζήσουμε και να νιώσουμε όλα εκείνων των παιδικών χρόνων.
Και σε σας εύχομαι Καλή Ανάσταση!!!
@ pylaros,
ΑπάντησηΔιαγραφήΑγαπητέ μου φίλε, παρ’ όλα όσα, τα πράγματα έχουν αλλάξει πολύ. Εγώ προσπαθώ να τα ψάχνω, να τα κοντέψω, να τα πλησιάσω όσο μπορώ. Προτιμώ το ταπεινό και φτωχό εκκλησάκι από τις λαμπρές μεγάλες εκκλησιές.
Δεκτές οι ευχές σου, ανταποδίδω και επαυξάνω.
Καλή Ανάσταση σε όλους σας!!!
Que tengan una Semana Santa especial, familiar con amor y salud!!!
Τέτοιες μέρες σαν αφουγκραζόμαστε την ψυχή μας Στράτο ακούμε τον χτύπο απ΄το καμπαναριό της εκκλησιάς, μυρίζουμε τα άνθη της φύσης, βλέπουμε της μάνας το χέρι που γυρίζει τη μηχανή για τα κουλούρια της Λαμπρής,πιάνουμεκαι τσουγκρίζουμε το κόκκινο αβγό με το λουλούδι που κόψαμε από τη γλάστρα του σπιτιού για να γίνει το αποτύπωμα.Κι όλα αυτά αντάμα με την αύρα που φέρνει πολλές φορές το φύσημα του θαλασσινού αγέρα.
ΑπάντησηΔιαγραφήΚαλή Ανάσταση καλέ μας φίλε.
Φίλε αγαπημένε,
ΑπάντησηΔιαγραφήτις θερμότερες ευχές μας, σ' όλη την οικογένεια! Η Ανασταση!
Η Ανάστασή μας... ας είναι μια ανάταση της ψυχής μας, Φίλε μας.
Φίλησέ μας τους όλους,
Πάντα με αγάπη,
Υιώτα
και Δημήτρης,
ΝΥ
Πολυ ομορφα και νοσταλγικα λογια!Η αναμνηση της ομορφιας.
ΑπάντησηΔιαγραφήΚαλο Πασχα ευχομαι και οι στιγμες να ειναι για παντα μοναδικες.
Πόσο όμορφα τα περιγράφεις...!
ΑπάντησηΔιαγραφήΟλόψυχα όλες οι ευχές φιλαράκι.
Καλή Ανάσταση!
:)
@ Μαριάνθη,
ΑπάντησηΔιαγραφήΑυτό ακριβώς συμβαίνει, τέτοιες μέρες, Μαριάνθη μου, «αφουγκραζόμαστε την ψυχή μας» και μοιράζουμε τα κομμάτια της, όσα έμειναν από τότε…
Όλα αυτά μας προκαλούν συγκίνηση. Ξυπνάει το παιδί μέσα μας και ψάχνει ν’ ακούσει καμπάνες, ύμνους γλυκούς και υπέροχους, να βρει τη μυρωδιά, ακόμη και ν’ αντικρίσει, στις γειτονιές εκείνα τα ταπεινά μαβιά λουλούδια που θα στολίσουν τον επιτάφιο.
Όλα αυτά, επαναλαμβάνω, που δυστυχώς δεν τα βρίσκουμε στις μέρες μας…
Καλή Ανάσταση εύχομαι από καρδιάς σε σένα και την όμορφη οικογένειά σου!
@ Αστοριανή,
ΑπάντησηΔιαγραφήΑνταποδίδω, Υιώτα, σε σένα και σ’ όλη σου την οικογένεια, τις ευχές και επαυξάνω!!!
Καλή Ανάσταση με τα καλύτερα αισθήματα και συναισθήματα!!!
@ ΓΙΑΝΝΑ,
ΑπάντησηΔιαγραφήΌπως σου έγραψα, βρήκα κοινά νοσταλγικά σημεία στις αναρτήσεις μας.
Μαζί με την εκτίμησή μου να ευχηθώ Καλή Ανάσταση κοντά στους αγαπημένους ανθρώπους σου!
Α… κι ένα μεγάλο ευχαριστώ για την επίσκεψή σου!
@ genna,
ΑπάντησηΔιαγραφήΣ’ ευχαριστώ, φίλη μου. Κι εγκάρδια ανταποδίδω!!!
Πολύ όμορφη η αναφορά σου σχετικά με τις Άγιες αυτές ημέρες που ζούμε..
ΑπάντησηΔιαγραφήΤις καλύτερες ευχές μου για σένα και τους ανθρώπους σου για:
ΚΑΛΟ ΜΗΝΑ
ΚΑΛΗ ΑΝΑΣΤΑΣΗ & ΚΑΛΟ ΠΑΣΧΑ!
Να είστε όλη καλά.
@ Eva. F.,
ΑπάντησηΔιαγραφήΣ’ευχαριστώ, Ευαγγελία, και για σένα η ευχή μου:
Καλή Ανάσταση! Όπως την ποθείς κι όπως την πιστεύεις…
Kαλή Ανάσταση Στράτο
ΑπάντησηΔιαγραφήσε ό,τι πιο πολύ λαχταράς και ονειρεύεσαι!!!
@ σταγόνα,
ΑπάντησηΔιαγραφήΚαλή Ανάσταση για σένα και την οικογένειά σου, Σταγονίτσα αγαπημένη, όπως την ποθείς κι όπως την πιστεύεις…
Από τότε που έχασα τη μητέρα μου το Πάσχα αισθάνομαι μεγάλη θλίψη. Όλα ήταν συνδιασμένα απ τη παρουσία της. Τυλιγμένα όμορφα απ τα χέρια της και απ τη μυρωδιά της.
ΑπάντησηΔιαγραφήΗ ευσυγκινισία με παρασύρει....
Να είσαι καλά Στράτο με γλύκα γαλήνη και αγάπη αυτές τις άγιες ημέρες να περάσεις με την οικογένεια σου.
Καλη Ανάσταση.
Αγαπημένε μου,
ΑπάντησηΔιαγραφήΔιάλεξες το πιό όμορφο κείμενο να καταθέσεις γι αυτές τις Αγιες μέρες. Και ναι, εμείς θα γυρνάμε πάντα πίσω να ανάβουμε κερί στις ακατάλυτες μνήμες του θρησκευτικού πολιτισμού μας.
Να περάσετε υπέροχα με την οικογένειά σας.
Πολλά φιλιά
@ katrine,
ΑπάντησηΔιαγραφήΣε καταλαβαίνω, Κατρίν, το γράφω άλλωστε: «Εκεί όπου τόσοι αγαπημένοι μας άνθρωποι –άνθρωποι που κράτησαν τη ζωή μας– είναι πια ανεπίστρεπτα απόντες. Όχι όμως κι από τη σκέψη μας. Όλοι, λίγο πολύ, πιστοί και λιγότερο πιστοί έχουμε νιώσει τη θλίψη της απώλειας που τη γλυκαίνει η παρηγοριά της μνήμης…» Όλοι έχουμε περάσει από τέτοια…
Δέξου και τις δικές μου ευχές: Είθε το 'Αγιο φώς της Ανάστασης να φωτίσει την ψυχή μας με υγεία, ελπίδα και αγάπη!
@ Ιουστίνη Φραγκούλη,
ΑπάντησηΔιαγραφήΑγαπημένη μου φίλη, το έχω παρατηρήσει, ότι τέτοιες μέρες ο λογισμός μας πάει προς τα πίσω…
Το κείμενο είναι ένα απόσπασμα από το δικό μου άρθρο «Εαρινό προσκύνημα στη γενέθλια γη», γραμμένο το 2001 που πέρασα τις άγιες μέρες στον τόπο μου, ύστερα από πολλά χρόνια…
Σας εύχομαι Καλή Ανάσταση, με τα αγαπημένα σου πρόσωπα! Αυτά αξίζουν!
Χίλια φιλιά!
απλά..
ΑπάντησηΔιαγραφήΚαλή Ανάσταση.
@ nikitas,
ΑπάντησηΔιαγραφήΣ' ευχαριστώ, φίλε!
Και για σένα επίσης: ΚΑΛΗ ΑΝΑΣΤΑΣΗ!!!
ΧΡΙΣΤΟΣ ΑΝΕΣΤΗ ΚΑΙ ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ.
ΑπάντησηΔιαγραφήΧριστός Ανέστη και Χρόνια Πολλά, Στράτο μου!
ΑπάντησηΔιαγραφήΕύχομαι ότι καλύτερο για σένα και την οικογένειά σου!
Φιλιά πολλά, ας είναι και καθυστερημένα!
@ JK O SΚΡΟΥΤΖΑΚΟS,
ΑπάντησηΔιαγραφήΑληθώς Ανέστη ο Κύριος, φίλε μου!
Πολύ σ’ ευχαριστώ!
@ το κορίτσι από το Βόλο...,
ΑπάντησηΔιαγραφήΝα ‘σαι καλά, Κατερινάκι!
Οι ευχές σου είναι και δικές μου ευχές για σένα!
Με την αγάπη μου!
ΚΑΛΗ ΕΒΔΟΜΑΔΑ ΜΕ ΠΟΛΛΑ ΧΑΜΟΓΕΛΑ ΝΑ ΕΧΕΙΣ.
ΑπάντησηΔιαγραφήΔεν σου αφησα τις ευχες μου για Ανασταση ψυχης και διαθεσης? Αλλα δεν πειραζει ελπιζω .. Αλλωστε εμεις τα ειχαμε πει ήδη πριν τη Μ Βδομαδα . Την καλημερα μου και χαμογελα!
ΑπάντησηΔιαγραφήΟι αναμνήσεις μας συνοδεύουν μια ζωή.Πολύ ωραίο Στράτο.ΚΑΛΟ ΠΑΣΧΑ
ΑπάντησηΔιαγραφήΚοίτα πως ήρθαν τα πράγματα, αγαπητέ μου Δημήτρη, ύστερα από 11 χρόνια, εγώ να επαναφέρω τούτο το κείμενο κι εσύ να σχολιάζεις...
ΔιαγραφήΣ' ευχαριστώ πάρα πολύ που έκανες τον κόπο να το διαβάσεις.
Να 'σαι καλά!
ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ με Υγεία, φίλε Στράτο, απ’ το παρελθόν!
ΑπάντησηΔιαγραφήΜε συγκίνησε το Ανθρώπινο μέιλ σου, μετά από τα τόσα χρόνια τρικυμίας της προσωπικής (του καθ’ ενός) ζωής μας, και του γνωστού (του τώρα) καταρρακωμένου εγώ μας που σε νεότερα χρόνια, ήταν όλα πιο αγνά, πιο αληθινά και πιο τίμια.
Ευλογημένοι οι άνθρωποι που βρίσκουν χρόνο, να γυρίσουν στο παρελθόν, να νοσταλγήσουν, να αναμετρηθούν με το τώρα του εαυτού τους (την σοφία και την μετάνοια που φέρνει ο χρόνος και το αβέβαιο αύριο της ζωής μας) και κάνουν το πρώτο βήμα του «σε συγχωρώ» και «συγ’χώρα με», ας μην Φύγουμε πληγωμένοι, ας αφήσουμε και τα σωστά και τα λάθη μας, τα γραμμένα ή άγραφα, τα ανθρώπινα, εδώ.
Έτσι εξέλαβα την «νοσταλγία» σου, Στράτο, ήταν κάτι που θα ήθελα να το κάνω κι εγώ, με όλον τον κόσμο που γνώρισα στην ζωή μου και δεν είναι μόνο απ’ το ίντερνετ, που εδώ οι παρεξηγήσεις είναι πιο εύκολες, εφόσον δεν ξέρουμε τον πραγματικό χαρακτήρα του άλλου, ούτε σε τι φάση ζωής βρίσκονταν, όταν έγιναν αυτές.
Όπως και να έχει, κατέχεις πάντα μια θέση στην καρδιά μου, όπως και πολλοί άλλοι γνωστοί ή άγνωστοι, αληθινοί ή ψεύτικοι φίλοι, πίσω από πολλούς κωδικούς ή μάσκες. Απλά, τόσο για να μην πληγώνω ή πληγώνομαι, επέλεξα την τακτική του «σιγώ» και απομακρύνομαι. Όσοι με ξέρουν από πολύ κοντά, ξέρουν πολύ καλά, πως δεν θα ήμουνα ποτέ ικανή να κάνω κακό, ούτε σε μερμήγκι, πόσο μάλλον σε άνθρωπο.
Το ίδιο πιστεύω και για τους άλλους ανθρώπους που γνώρισα, ότι δηλαδή ήταν η κακή στιγμή ή πολλές κακές, που καθένας μας αντέδρασε αναλόγου χαρακτήρος, επιρεασμού φίλων, διάφορων συμφερόντων, κ.λ.π.
Για να μην πολυλογώ. ΕΚΤΙΜΩ ιδιαίτερα την «κίνηση» νοσταλγίας, Σ’ ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ γι’ αυτή, ακόμα κι αν την εξέλαβα λάθος, σου ζητώ να με συγχωρήσεις για όπου σε πλήγωσα, όπως σε έχω συγχωρήσει κι εγώ.
Θεωρώ περιττό να σκαλίσουμε παλιές πληγές ή να ζυγίσουμε ποιος έφταιξε περισσότερο ή λιγότερο. Τ’ αφήνουμε αυτό στον Χριστό μας, γιατί μόνο Εκείνος ξέρει την καθαρότητα ή όχι της ψυχής μας και αν υπάρχει ειλικρινή μετάνοια, για τα όποια λάθη του καθενός μας.
Πιστεύω πολύ στην Άλλη ζωή, κι εκεί πιστεύω πως θα συναντηθούμε όλοι μας, πραγματικά αγνά, κι απ’ το τότε κι απ’ το τώρα μας, κι ότι ΕΚΕΙ, θα μας λυθούν όλες οι απορίες, χωρίς καν περιττές συζητήσεις.
Εύχομαι μέσα απ’ την καρδιά μου, να είσαι γερός, ευτυχισμένος με την οικογένειά σου και τους ανθρώπους που αγαπάς και στάθηκαν σταθερά δίπλα σου, με αγάπη, σε εύκολες ή δύσκολες στιγμές, γνωρίζοντας και τα καλά σου και τα κακά σου, που εννοείται, έχουμε όλοι μας!
ΚΑΛΗ ΚΑΡΔΙΑ, ΥΓΕΙΑ και ΕΥΤΥΧΙΑ, σε ΟΛΟΥΣ τους φίλους σου, παρελθόντος, παρόντος και μέλλοντος.
ΚΑΛΗ ΑΝΑΣΤΑΣΗ (ξανά, ως ενθύμιση, γιατί μια φορά Αναστήθηκε) του Χριστού μας, είθε και στις ψυχές μας και στις ζωές μας!
Με «ξεπαγωμένη» την παλιά «αγάπη» και εκτίμηση, ΝΑ ΕΙΣΑΙ ΚΑΛΑ!
Σ’ ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ και κράτα γερά!
Μόνο «το βουνό με το βουνό ποτέ δε σμίγει», πόσο μάλλον οι άνθρωποι, Αν πρώτα ο Θεός, θέλει και είμαστε εν ζωή!
Κατερίνα μεστωμένη πια, απ’ το Βόλο κι απ’ το Πήλιο…